Τετάρτη, 9 Δεκεμβρίου 2015

Τρίτη 15 Δεκέμβρη - Προβολή "Antisocial"

είμαστε στο Λονδίνο του σήμερα.
Ο Ντι είναι ένας street artist ο οποίος κουβαλά τις αρνήσεις του για το "κόσμο¨.
Ο Μάρκους είναι ένας ένοπλος ληστής σε ένα κατάστημα κοσμημάτων.
Για τα δύο αδέρφια το να είσαι αντικοινωνικός (AntiSocial) είναι τρόπος ζωής.
Οποιαδήποτε ομοιότητα με πραγματικά γεγονότα και καταστάσεις είναι έντεχνα σχεδιασμένη
διότι τα γεγονότα - οι ληστείες -  που περιγράφονται και προβάλλονται
έχουν όντως γίνει στην πραγματικότητα και ο σκηνοθέτης μιμείται την ζωή...
Και η ζωή είναι τέχνη ... μη ξεχνιόμαστε...

Μια ταινία που συνδυάζει την πραγματικότητα με τη μυθοπλασία
και μας δίνει ένα εκρηκτικό αποτέλεσμα.
Τα υπόλοιπα την επόμενη Τρίτη 15 Δεκέμβρη
20.00 η ωρα στο Παπουτσάδικο.
Ξυλόσομπα, καναπεδάκι και αραλίκι
στις κρύες νύχτες του χειμώνα,
βιντεοπροβολή για τα δικά μας παιδιά μόνο!!!
Θα ακολουθήσει dj set ...





Τετάρτη, 25 Νοεμβρίου 2015

Σάββατο 5 Δεκέμβρη - 1.3.1.2 - hip hop live

Πάνε εφτά χρόνια...
που η σφαίρα που δολοφόνησε τον Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο,
η ίδια σφαίρα "βρήκε"  όλους και όλες μας.

Και είμαστε ακόμα σε αυτό το τόπο,
στο τόπο,
που πιστεύεις ότι ένας ρεπόρτερ παρουσιάζει,
στο τόπο
που κυριολεκτικά μια στολή θα σε πιστολιάσει...
Κυριολεκτικά.

Και το μόνο που έχουμε να κάνουμε
είναι να πάρουμε τη ζωή μας πίσω.
Και μπαίνουμε στις πρώτες γραμμές,
και αν χρειαστεί θα πολεμήσουμε.
Θα πολεμήσουμε, όλα αυτά, που μας πολεμάνε κάθε μέρα.
Και κάθε μέρα τα πολεμάμε.
Πες μου εσύ τι θες;
Γιατί εμείς θέλουμε τη ζωή μας πίσω.

Και για να πάρουμε τη ζωή μας,
γινόμαστε πέρασμα στο φράχτη
γινόμαστε άμμος από τη Σαχάρα στην Ιερουσαλήμ,
γινόμαστε η πρώτη ηλιαχτίδα στο δείλι,
γινόμαστε δάκρυ στα βλέφαρα ενός παιδιού
από τη Γάζα, τη Ράκα, τη Δαμασκό, τη Φαλούτζα,τη Βαγδάτη, τη Καμπούλ,
που θέλει ειρήνη να ανατείλει.

Και κραυγάζουμε,
μα δεν μας ακούνε.
Χέρια και πόδια δεν υπακούνε
κι οι πληγές μας αιμορραγούνε...
Kαι η εποχή που ανατέλλει είναι αμείλικτη και ζόρικη.

Και το να είμαστε ο ένας δίπλα στον άλλο, η μια δίπλα στην άλλη,
κόντρα σε όλα τα σκατά που υποτιμάνε τη ζωή μας,
κόντρα σε μπάτσους, φασίστες, δημοσιογράφους
κόντρα σε όσους κοιτάνε μονάχα τη πάρτη τους
είναι προϋπόθεση.








































Στη κατάληψη Παπουτσάδικο (δαβάκη 20, Χαϊδάρι)
Από τις 21:00

1.3.1.2. - hip hop live -


Dj ChooseLife / Dj Gzas / Erga Omnes/ 

Fer de lance / Διττό μοτίβο / Σπείρα  


 Και μια μικρή γεύση ...

Erga Omnes - Φλου

Fer de Lance - Solidarity


Διττό Μοτίβο - Θέλω τη ζωή μου πίσω


Σπείρα feat. ΚΚ - Η εποχή που ανατέλλει


 

 

 

 

              

 

 

 

Τετάρτη, 18 Νοεμβρίου 2015

Τρίτη 24 Νοέμβρη - Ρεμπετοhiphop Jam

Πες το εργατούπολη
Πες το λαϊκες γειτονιές
Πες το ρυθμός μητρόπολης και υπόγειος ήχος...
Τζαμάρουν όσο και αν βρέχει,
γιατί πάντα βρέχει
στις φτωχογειτονιές,
και στις καρδιές μας....

Τρίτη 24 Νοέμβρη 2015
Ρεμπετοχιπχοπ Jam ...
Απο τις 20:00 και μετά...


Παρασκευή, 16 Οκτωβρίου 2015

Τρίτη, 22 Σεπτεμβρίου 2015

"...για τους θανάτους που πέρασαν στα ψιλά..." ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ενάντια στο ψυχιατρικό ολοκληρωτισμο


Πέμπτη 24 Σεπτέμβρη....
Στις 18:00, στο Δημαρχείο Χαϊδαριου...
"...για τους θανάτους που πέρασαν στα ψιλά..."
ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ενάντια στο ψυχιατρικό ολοκληρωτισμο



Την Παρασκευή 4/9/2015 οι καπνοί από τη φωτιά στο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο στο Δαφνί, έφτασαν στα σπίτια όλων μας, μέσα από τις οθόνες των τηλεοράσεων και των υπολογιστών. Όλοι ρίγησαν, στενοχωρήθηκαν, τσαντίστηκαν, και μετά άλλαξαν κανάλι. Γιατί μπορούσαν. Γιατί δεν ήταν ούτε δεμένοι, ούτε κλειδωμένοι. Γιατί κανένας νόμος, καμία επιστημονική διάγνωση δεν τους ανάγκαζε να μην έχουν επιλογή. Αντίθετα, 3 άνθρωποι σκοτώθηκαν (δεν πέθαναν απλώς). Γιατί εκείνοι όχι απλώς δεν μπόρεσαν, αλλά δεν τους επιτρεπόταν να κάνουν αλλιώς. Δεμένοι στα κρεβάτια τους για μήνες, κλειδωμένοι στα δωμάτιά τους, μόνοι. Αποστερημένοι από τη θεμελιώδη για την επιβίωση συνθήκη της ατομικής τους αυτονομίας, με τη σφραγίδα του κράτους και των θεσμών του, με τη βούλα της επιστήμης και με την ηθική νομιμοποίηση της κοινωνίας. Γιατί αυτοί οι 3 ήταν «επικίνδυνοι», το είπαν άλλωστε κι οι γιατροί. Εμείς γιατροί δεν είμαστε. Αλλά αν όλο αυτό δεν είναι τρελό τότε τι είναι?

Είναι ο τρόπος που από τη δημιουργία του το κράτος επιλέγει να διαχειρίζεται τα προβλήματά του. Ρυθμίζοντάς τα νομικά, ελέγχοντάς τα θεσμικά και ορίζοντας τρόπους κατασταλτικής διαχείρισής τους. Γιατί το ζήτημα της δημόσιας υγείας είναι στην πραγματικότητα για το κράτος ζήτημα δημόσιας τάξης. Γιατί το πραγματικό του πρόβλημα είναι οι από τα κάτω ταξικά προσδιορισμένοι, οι «επικίνδυνοι», οι «τρελοί» και το πώς θα τους διαχειρίζεται και θα τους καταστέλλει. Γιατί μπορεί η ασθένεια να είναι διαταξική, η «θεραπεία» όμως έχει ταξικό πρόσημο. Γι’ αυτόν και για κανέναν άλλο λόγο η αποασυλοποίηση είναι στην πραγματικότητα αποχρηματοδότηση. Οι ανασφάλιστοι και οι φτωχοί «τρελοί» κοστίζουν. Όχι μόνο σε φάρμακα και θεραπεία, αλλά και σε φροντίδα. Άστους εκεί κλειδωμένους και δεμένους, να περιμένουν τη θανατική τους καταδίκη, γιατί όλα τα άλλα κοστίζουν.
Είναι επίσης ο τρόπος που η επιστήμη, έπαιξε διαχρονικά τον θεσμικό της ρόλο στην επίτευξη του κοινωνικού ελέγχου, στη διαχείριση δηλαδή των προβλημάτων του κράτους. Η ψυχιατρική, μέσα από το δογματικό στόμα του «ειδικού» όριζε από την γέννησή της το τι σημαίνει κανονικό και τι μη-κανονικό, τι σημαίνει υγιές και τι σημαίνει νοσηρό, τι σημαίνει θεραπεία. Έτσι ανάλογα με τα κοινωνικά ήθη, έβγαζε και τις διαγνώσεις. Ανάλογα με την τεχνολογική εξέλιξη και τη χρηματοδότηση, έβγαζε τις θεραπείες. Τι κι αν έκανε λάθη, λάθη γίνονται. Δεν έγινε και τίποτα που τα λάθη μετριούνται σε εκατομμύρια νεκρούς, βασανισμένους και ακρωτηριασμένους ανθρώπους. Τι κι αν πέρασαν τη ζωή τους μέσα στα ψυχιατρεία οι γυναίκες, οι ερωτευμένοι νέοι, οι ομοφυλόφιλοι, οι άεργοι και οι άνεργοι, οι περιθωριακοί, οι σκλάβοι, οι πολιτικά αντιφρονούντες. Τι κι αν οι θεραπείες ήταν εγκλεισμός, απομόνωση, φάρμακα, δεσίματα, ηλεκτροσόκ, λοβοτομές, ευνουχισμοί. Κι αν όλα αυτά μοιάζουν με αρχαία ιστορία, ας κοιτάξει κανείς τι είδους διαταραχές ορίζονται στις μέρες μας, τι θεραπείες εφαρμόζονται, πόσοι νεκροί προστίθενται στη λίστα.
Είναι τέλος, ο τρόπος που λειτουργούν τα πράγματα, ανάλογα με το ποιος είσαι, από πού είσαι, πόσα λεφτά και τι κοινωνικές σχέσεις έχεις. Είναι η εικόνα του τι συμβαίνει όταν είσαι στον πάτο της κοινωνικής πυραμίδας. Όταν για σένα νοιάζονται μόνο αν ο θάνατός σου προκαλεί φρίκη, δεμένος σε ένα κρεβάτι ή ξεβρασμένος σε μια παραλία. Και μόνο όταν αυτό γίνει γνωστό, μόνο όταν δεν μπορεί να κρυφτεί πίσω από κάγκελα και τοίχους ή πίσω από την απόσταση των χιλιομέτρων. Καμιά κουβέντα για το τι συνέβαινε όταν ήσουν ζωντανός. Γιατί αν δεν καταφέρει η λυπηρή σου ιστορία να φτάσει στην οθόνη του σπιτιού μας, για σένα αρμόδιοι είναι οι ειδικοί. Ό,τι στολή κι αν φοράνε. Εμείς γιατροί δεν είμαστε. Αλλά αν το κράτος, οι θεσμοί, η επιστήμη και η κοινωνία θεωρούν ότι αυτή η πραγματικότητα είναι υγιής, τότε εμείς είμαστε όλοι τρελοί!



Σάββατο, 11 Ιουλίου 2015

"Pop hip hop" is not hip hop. Bring back real rap.

Τετάρτη 22 Ιούλη 20:30

Live 

Benga & Idoc

Mafiacrew

Mi55 T

Dason

 

γήπεδο μπάσκετ/ ιερά οδό & κολοκοτρώνη/ 
80m απο το μετρό Αγ.Μαρίνα

Πέμπτη, 18 Ιουνίου 2015

Basketball & Rap in the streets vol.8


Κυριακη 21 Ιούνη
Στις 18:30
Στο γηπεδο μπάσκετ/
ιερά οδό & κολοκοτρώνη/
δίπλα απ' το μετρο Αγ. Μαρίνα.

Παρασκευή, 5 Ιουνίου 2015

Τρίτη 9 Ιουνίου Κουκλοθέατρο “Ένας μετανάστης εξιστορεί...” + hip hop καφενείο και όχι μόνο...

  για την αλληλεγγύη,για τα δικαστικά έξοδα ενός από μας












Τρίτη 9 Ιούνη από τις 20:00 στο Παπουτσάδικο

Κουκλοθέατρο “Ένας μετανάστης εξιστορεί...”
+
hip hop καφενείο και όχι μόνο...

"η ροή προς τα ψηλά τώρα πια είναι κομμένη,
ασθενικά και με λερωμένη,
τη φωλιά η μέση τάξη περιμένει,
τη κάθοδο στα χαμηλά,
και αυτό που μένει,
μένουν πολλά,
καθίκια, πλούσιοι, γαντζωμένοι
κοιτάν από ψηλά αποχαυνωμένοι
και αυτό που μένει,
μη λες πολλά,
επίθεση,
για να ξυπνάμε μάγκα μου σιγά σιγά,
σε αντίθεση,
πάνε στο σπίτι σου,

τα λέμε γειά..."

























Παρασκευή, 8 Μαΐου 2015

Live παρουσίαση δίσκου Malki Beats " For These People"

Τρίτη 12 Μαΐου, στις 20:00 στο Παπουτσάδικο.



Τι και αν έχει περάσει καιρός, από την ημερομηνία που βγήκε ο δίσκος;
Τι και αν μας χωρίζουν χιλιόμετρα;
Ε και τι;
Από την Βαγδάτη, στην Αθήνα...Μια ζωή, που έχουμε να θυμόμαστε,
Μια ζωή υπέροχη.
Στη γειτονιά, στα πάρκα, βόλτες στους δρόμους...
Με παρέα, φίλους και φίλες, και τους ανεκπλήρωτους έρωτες,
Και ο Έρως να μας χαμογελά.
Και ας είμαστε με την πλάτη στο τοίχο.
Από την Ανατολή, μέχρι τη Δύση...
Τι και αν γεννηθήκαμε εδώ ή εκεί;
Τυχαία γεγονότα.
Όμως καθόλου τυχαίο, δεν είναι να ξυπνάς από βόμβες.
Αν ήμουν εσύ, όμως, δεν ξέρω αν θα είχα αυτή τη δύναμη.
Σκέψου πως, ένα πεντάχρονο παιδί, πολεμά με τη σφεντόνα τανκς,
Σκέψου πως, δίπλα μας υπάρχουν στρατόπεδα συγκέντρωσης.
Και, αν ανοίξουμε τα μάτια μας, και τα μυαλά μας συνάμα.
Και παλέψουμε για μια "Κόκκινη Jihad", (επιτρέψτε μας τον όρο).
Χωρίς θεούς και αφέντες.
Είναι δύσκολο, το γνωρίζουμε,
Αλλά είναι πιο όμορφο έτσι. Έτσι δεν είναι;
Και μην απορείτε αν μας δείτε να σωπαίνουμε πρώιμα,
όταν ξανασυναντηθούμε και ξαναμιλήσουμε, θα βγάλουμε νόημα.
Γιατί, Θέλουμε τη ζωή μας πίσω.

Για αυτούς τους ανθρώπους, για το Malki και για εμάς...









































Live Παρουσίαση δίσκου "For these People" - Μalki Beats

συμμετέχουν

Nutu
St Sarbasst
TNT
Andri J
Narrow
Μόνιμος Κάτοικος
Διττό Μοτίβο
Γκέτο Ροκ


Κυριακή, 26 Απριλίου 2015

Τρίτη 28 Απρίλη -- Basketball & Rap in the streets vol.6


Basketball & Rap in the streets vol.6
από τις 20.00 ξεκινάει...
στο γήπεδο μπάσκετ (ιερά οδό & κολοκτώνη) 
80 μέτρα απο μετρό Αγία Μαρίνα...


Κυριακή, 19 Απριλίου 2015

Είναι απρίλης του 2015...

 Ένα κείμενο με αφορμή την δίκη της Χ.Α.  

Ήδη μοιράστηκε και κολλήθηκε και θα συνεχίσει... 







Είναι απρίλης του 2015.

Και αρχίζει η δίκη της ναζιστικής, δολοφονικής, μαφιόζικης, φασιστικής,
και όλα τα σκατά που έιναι τέλος πάντων χρυσής αυγής ως εγκληματική οργάνωση .
(διάφορα καλέσματα παίζουν εδω και εκεί, και προφανώς πρέπει να τα στηρίξουμε)

Είναι απρίλης του 2015.
Έχει περάσει εναμιση χρόνος, απο το Σεπτέμβρη του 2013.
Ήταν 18 Σεπτέμβρη, όταν o Παύλος, killah P, 
στάθηκε όρθιος, με ψηλά το κεφάλι,
απέναντι στο βούρκο της ελληνικής κοινωνίας,
απέναντι στο χειρότερο πρόσωπο του φασισμού,
που τρέφεται με ψήφους, οθόνες, φράγκα, συμφέρον, μαχαίρια, στολές,σταυρούς, ματσίλα, 
μίσος για το “ξένο” και “διαφορετικό”.
Και συνεχίζει να τρέφεται, και συνεχίζει να διψάει για αίμα...

Ήταν αρχές του 80' που το hip hop “γεννιόταν”.
Δεν ξεχνάμε το από που και από ποιούς ξεκίνησε, 
που ζει, και αναπνέει.
Στις γειτονιές που αφροαμερικάνοι, λατίνοι, μετανάστες, φτωχοί συναντιόνται και ζουν.
Στις γειτονιές που πολεμούν κάθε μέρα με το φασισμό, σε κάθε του μορφή.
Ή καλύτερα, αμύνονται στο ρατσισμό των “λευκών”, στο πόλεμο των αφεντικών.
Και είναι το hip hop που δίνει φωνή στους καταπιεσμένους αυτού του κόσμου.

Είναι απρίλης του 2015.
Έτσι και εδώ. Έτσι και εμείς.
Είναι το Κερατσίνι, είναι ο Βύρωνας, το Πέραμα, το Γαλάτσι, το Αιγάλεω, το Περιστέρι.
Είναι κάθε γειτονιά, που έχει τους λόγους της, τους ανθρώπους της και την ιστορία της.
Γιατί το hip hop είναι η φωνή μας, και πρέπει να πάρουμε θέση.
Και απέναντι στους φασίστες της χρυσής αυγής, και όχι μόνο. 
Σε αυτούς που δεν γουστάρουν τα γκράφιτι, 
που δεν γουστάρουν ρίμες αδέσποτες,
που δεν γουστάρουν αράγματα σε πάρκα και πλατείες. 
Σε αυτούς που γουστάρουν ιεραρχία, στρατό, αστυνομία και ασφάλεια.
Δεν περιμένουμε από κανένα δικαστήριο να καθαρίσει με όλους τους φασισμούς που βρίσκουμε απέναντί μας. 
 Το κάνουμε εμείς οι ίδιοι, μετανάστες και ντόπιοι, εκεί έξω, κάθε μέρα.
Δεν το κάνουμε γαργάρα.
Δεν μπορούμε, όχι γιατί είμαστε μάγκες και δεν μασάμε.
Δεν μπορούμε, γιατί το έχουμε χρέος 
απέναντι στους εαυτούς μας, στο hip hop και στον Παύλο.

Τετάρτη, 8 Απριλίου 2015

Scratch Sessions & Bgirls- Bboys vol.2





































Σάββατο 25 Απρίλη 2015...
Scratch Sessions & Bgirls-Bboys vol.2
3mpc, 3μείκτες, 6 ΜΚ2, 1 μουσαμάς...
Ώρα: 20:33: και 1/3
Tόπος: Κατάληψη Παπουτσάδικο

25 Απριλίου.
Ένα βράδυ γεμάτο hiphop,
Με σκοπό να παίξουμε και να ιδρώσουμε
για την "φανέλα" των breakers, των djs, του hiphop.
Με σκοπό να δείξουμε πως το "άθλημα"
παίζεται ακόμα στις "αλάνες" με αγάπη ,
και όχι με ντόπες, "φρου φρου και αρώματα"...
σας περιμένουμε...

Για την υπεράσπιση του δημόσιου χώρου και όχι μόνο...

Το παρακάτω κείμενο μοιράστηκε στο basketball & rap in the streets vol.5 στις 17 Μάρτη 2015

Μπάσκετ στην αλάνα
Γιατί?
Γιατί οι χώροι δεν έχει σημασία σε ποιους ανήκουν.
Έχει σημασία ποιοι τους ζουν
Κατά συνέπεια, ποιοι τους γεμίζουν, ποιοι τους χρησιμοποιούν. 
Όλοι εμείς.
Στους “δημόσιους χώρους” το παγκάκι δεν έχει τιμή,
δεν πάει με την ώρα.
Η μπάσκέτα πάνω δεν έχει χορηγό.
Επίσης δεν έχει είσοδο για να μπεις.
Περπατώντας στη πόλη μπαίνεις σε αυτούς και βγαίνεις,
όταν ο περίπατος σου ή η διάθεση σου σε πάει προς τα εκεί.
Ή έτσι θα έπρεπε να είναι.
Δεν περιμένουμε το “κράτος”, “δημάρχους”, 
ούτε κάποια φιλόδοξη ΜΚΟ,
να μας παροτρύνει να πλαισιώσουμε τα πάρκα και τις πλατείες.
Μπορούμε και μόνοι μας.
Για αυτό, όπως έχουμε ξαναπεί 
“... Στις πλατείες και στα πάρκα ανασαίνουμε...”
Δεν μας νοιάζει να τους κατοχυρώσουμε, 
αλλά να τους “ελευθερώσουμε”.
Από την αποξένωση. 
Την ερημιά των ζωών μας - Την ερημιά των σχέσεων μας.
Και μαζί με αυτούς και εμάς...
Να πάρουμε πίσω τις πλατείες,τα πάρκα, τη ζωή μας.
Να κερδίσουμε χώρους μέσα στη μητρόπολη,
που μας θέλει “χαμένους” μέσα της.
'Μπάσκετ με τα αλάνια.


Παρασκευή, 20 Μαρτίου 2015

4 χρόνια κατάληψη / 4 ημέρες εκδηλώσεων

ΤΡΙΤΗ 24/3 στις 19:30

Υπόγειος Ήχος
προβολή ντοκυμαντέρ
“My Mic Sounds Nice: The Truth About Women in Hip Hop”
 
 LIVE: female Rap
Daisy Chain & Miss Zebra
Μentira witch project
Ηρωίνη(χαρτοπόλεμος) 
Mi55t
Aluna
Hexis
 
dj set





















ΠΕΜΠΤΗ 26/3 στις 19:30
εκδήλωση – συζήτηση
Άσυλο, “τρέλα” 
και κοινωνικός έλεγχος: 
ο ρόλος των ψυχιατρικών δομών και της επιστήμης στη διαχείριση των “παρεκκλίσεων”

ΣΑΒΒΑΤΟ 28/3 στις 21:00 

LIVE:

Νεύρο|

Ουστ|

Headache|

Lunapalm|

Anima Triste|

Άσωτοι Υιοί

 

 

 

 

 

 

 

ΣΑΒΒΑΤΟ 4/4 στις 19:30

Αρτοφρό
προβολή ντοκυμαντέρ
“Λιπ, η φαντασία στην εξουσία”
+
θεατρικό αναλόγιο
Αυτοδιαχείριση:
αποδέσμευση ή αναπαραγωγή του στερεότυπου της εργασίας?

Παρασκευή, 13 Μαρτίου 2015

Τρίτη 17 Μάρτη - Basketball & rap in the streets vol. 5

από τις 19.00 ξεκινάει η φάση, μπασκετάκι και μουσικούλα στο γηπεδάκι στην Αγία Μαρίνα... Ελάτε από νωρίς !

Παρασκευή, 6 Μαρτίου 2015

Τρίτη 10 Μάρτη - Προβολή "Scratch" + turntable stories

αυστηρά στις 20:00, στη κατάληψη  Παπουτσάδικο.




Θα ξεκινήσουμε λίγο μετά τις 20:00 (αυστηρά), 
γιατί η βραδιά θα είναι μεγάλη...
Προβολή το "SCRATCH" , 
   (όποιος-όποια, δεν το 'χει δει, 
      καλά θα κάνει να το δει,
         όπως και για όσους όσες το έχουν δει, 
                   μια επανάληψη είναι καλύτερη...) 
και μετά ιστορίες από τα turntables....
Θα μπορεί να διηγηθεί, ο καθένας από μια ιστορία ...
Αρκεί να ξέρει να μιλάει, τη γλώσσα...
Τη γλώσσα των turntables...
Και αυτη η γλώσσα "μιλάει" με τα χέρια...







Παρασκευή, 13 Φεβρουαρίου 2015

Tρίτη 17 Φεβρουαρίου / Open Mics & Dj Set *

*Οικονομικής ενίσχυσης για δικαστικά έξοδα







































Είναι Τρίτη, μια συνηθισμένη μέρα, ένα συνηθισμένο απόγευμα...
Αλλά, αυτή η Τρίτη δεν είναι σαν τις άλλες...
Έχει κάτι το διαφορετικό...
Τα ηχεία είναι στη θέση τους,
Τα μικρόφωνα καρτερούν,
τσαμπουκαλεμένα χέρια και σεβασμό...
Ο dj δίνει το ρυθμό,
τα instrumental, και οι ρίμες "βροχή".
Κάθε 20' μια παύση για 20'. (twenty-twenty)
Και μετά πάλι αυτή η  "βροχή" από λούπες και ρίμες, ρίμες....
Είναι Τρίτη, αλλά όχι μια συνηθισμένη....
Η συνήθεια πάντα πήγαινε παρέα με τη βολή...
Και εμείς νιώθουμε άβολα, σε αυτόν τον κόσμο...




Πέμπτη, 22 Ιανουαρίου 2015

Εκδήλωση για το Ferguson: Εξέγερση & hip hop

στον αμερικάνικο νότο, μετά τη δολοφονία του Michael Brown

Τρίτη 27 Γενάρη, 19:30 στη κατάληψη Παπουτσάδικο.

Η Souarap παρουσιάζει & o Υπόγειος Ήχος διοργανώνει








































 
Και στους τοίχους της πόλης θα το δείτε έτσι....


Πέμπτη, 15 Ιανουαρίου 2015

Tρίτη 20 Γενάρη - Προβολή Ταινίας "Bomb the system"







































Τρίτη 20 Γενάρη.. απο τις 20:00 και μετά...στο Παπουτσάδικο.
Η ξυλόσομπα θα είναι στη θέση της και έτοιμη να μας ζεσταίνει...
Το "Bomb the system" θα ξεκινήσει λίγο μετά,
και μαζί του θα ταξιδέψουμε σε μέρη μακρινά,
αλλά και "γνώριμα".
Τοίχοι, ρολλά, σπρέυ, χρώμα, πόλη, μπάτσοι, throw up,
νύχτα, τρένα, λουκέτα, έρωτες, φιλίες, σχέσεις, Ζωή...
Διάλλειμα για μια μπύρα, ένα τσίπουρο, ή ρακόμελο,
(αν δεν έχει τελειώσει το μέλι)...
Και μετά "selected music videoz"... μέχρι όσο αντέξουμε..
Α και τα video, απο μακρυνά μέρη θα είναι,
αλλά μιλάμε την ίδια γλώσσα, την γλώσσα του hip hop,
που τσακίζει κόκκαλα...